درك كرد . و بزرگترين فداكارىها را هم نسبت به شخص پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و جمعيت مسلمانان از خود بروز داد و بعلاوه در تبليغ و نشر اسلام كوشش فراوان نمود . اكنون ما موضوع را چنين طرح ميكنيم محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلم در اواخر عمر ابو طالب مبعوث شد و دعوت اسلامى را شروع كرد همه بزرگان قريش و سران قبائل بمخالفت او برخاستند و از هيچ گونه كارشكنى و دشمنى در باره او كوتاه نيامدند ولى ابو طالب با همه نيروى خود از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم اسلام دفاع كرد و تا حد فداكارى ايستادگى كرد و جمعيت مسلمانان را حفظ كرد و از دين اسلام هم ترويج كرد و با اين حال همكيش مشركين و مخالف اسلام بود آيا هيچ عاقلى اين كلام را باور مىكند و اين دو راه و روش متناقض را در باره ابو طالب تصديق مينمايد ؟ اختيار با خوانندگان است . اكنون ببينيم سخن قريش در باره مخالفت با پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و مبارزه با دين اسلام چه بود ؟ قريش وجه مخالفت خود را در چند جمله منظم كرده بودند كه مكرر با خود ابو طالب مورد بحث قرار دادند و در سائر موارد هم براى برانگيختن قبائل بر ضد اسلام يا استمداد از پادشاهان روم و حبشه ورد زبان ساخته بودند . متن لايحه قريش بر ضد پيغمبر اسلام ( ص ) سيره ابن هشام ميگويد چون پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم دعوت خود را آشكار كرد و معبودان قريش را به بدى ياد كرد و آنها را گمراه خواند و ابو طالب در حمايت او ايستادگى كرده ده تن از اشراف قريش كه رؤساى خاندان عبد شمس و بنى اميه و عبد العزى و بنى مخزوم و بنى سهم بودند نزد ابو طالب رفتند و گفتند كه برادرزاده‌ات : معبودان ما را دشنام داده ، دين ما را نكوهش كرده ، عقائد ما را سفاهت پنداشته ، پدران ما را گمراه خوانده ، يا او را از اين روش باز دار يا بخودمانش واگذار تا چاره او را بكنيم ، اين چهار موضوعى كه مورد شكايت قريش بود منظور مشترك و وجهه عمومى داشت و با عقيده و ايمان و حفظ اجتماع و شرافت گذشتگان سر و كار داشت و همه موضوعاتى هستند كه مردمان خردمند مال و جان خود را فداى آنها ميكنند چه رسد به فرزند يا برادر زاده اگر واقعا ابو طالب با آنها هم عقيده بود و باسلام ايمانى نداشت چرا دست از حمايت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بر نداشت و چرا با آنها بر ضد پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم همدست و هم آهنگ نشد اينان كسانى بودند كه براى طفردارى اين موضوعات از مال و جان خود گذشتند فرزندان و خويشان خود را كه پيرو اسلام شده بودند بدست خود تا حد مرگ شكنجه